La vie en rose

Als gepassioneerde viltster heb je op zijn minst 1 groot voordeel: je word niet depressief van het Belgisch weer. Nu de zon niet lokt, kan ik heerlijk vertoeven in de hogere regionen van mijn viltatelier.

Ik had al een tijdje pongė-stof in mijn kast liggen, waarvan ik me niet meer kon herinneren waar ze vandaan kwam. Ze zag er minder doorzichtig uit (tiens, is dat een luxekwaliteit…?), maar ik stond daar niet te lang bij stil voor ik ze in een roos verfbad dompelde. Een truitje met 3/4 mouwen leek me wel wat voor de koude zomerdagen.

Ik belegde de stof niet volledig met wol, maar met dunne strengen. Tijdens het vilten bleek echter al snel dat ik wat langer over die stof had moeten nadenken. De fijne merinowol hechtte zich zeer slecht en ik begon al licht te panikeren over het idee dat al mijn werk een maat voor niets was. Gelukkig maar dat de aanhouder wint, want na een paar uren extra rollen zat de wol er eindelijk aan vast. Het krinkeleffect is iets zwaarder uitgevallen als ik voor ogen had (meer blazen door de zwaardere stof). Ik vermoed nu dat dit een ponge 8 is en waarschijnlijk een verkeerde levering van een online-bestelling.

Het truitje kan ik langs 2 kanten dragen.

Musėe du Feutre in Mouzon

Tijdens een mini-vakantietripje het Musėe du Feutre in Mouzon (Fr) bezocht, waar momenteel de tentoonstelling “The Climate is Changing ” te bekijken is.Dit kleine maar sympathieke museum is ingericht in de oude stallen van een abdij om vilt te promoten. Er worden traditionele viltwerken getoond, inclusief een originele yoert en een kaardmachine, zoals ze tot in de jaren 50 in de fabriek gebruikt werd. Indrukwekkend is de video waarin men traditionele vilters in Turkije aan het werk ziet.

Het museum is liefdevol ingericht en men heeft zelfs moeite gedaan om de rondleiding in het Nederlands te vertalen, weliswaar niet door een “native speaker” zoals uit deze omschrijving blijkt: “Het principe van feutrage is eenvoudig: het voldoet om een massa van dierlijke vezels voor te leggen aan de actie van de hitte, de vochtigheid en de beweging…” En heel enthousiast wordt er verder aan toegevoegd: ” …het vilt bekleedt u met het hoofd aan de voeten!” De rondreizende tentoonstelling “The Climate is Changing” was reeds op doortocht in Duitsland, Italie en UK. Mijn verwachtingen lagen hoog en misschien daardoor dat de tentoonstelling een klein beetje tegen viel. Sommige werken vond ik matig expressief, maar een paar werkjes waren toch wel fascinerend, zoals hieronder het werk Medusa van Annette Block.De regio op zich is al een bezoekje waard. Vlakbij ligt het meest zuidelijke dorpje van Belgie: Torgny, behorend tot “Les plus beaux villages de Wallonie. Al slurpend van een fris biertje op het terras van Brasserie La Romanette waant men zich eventjes in de Provence (we hadden het weer mee).En mochten jullie toch problemen hebben je partner van het mannelijk geslacht warm te maken voor dit uitstapje: in het nabijgelegen Stenay bevindt zich het charmante Europese Biermuseum. Succes gegarandeerd! On y va!